Bugün Defne servise bindiğinde ağlamadı, ilk kez. Kapının önünde öylece durdum,
sonra arabada biraz sevindim, biraz da içim burkuldu galiba.
Öğleden sonra toplantı uzadı, Can'ı kreşten yine son alan bendim. Öğretmenin bakışı…
Eve gelince Mert'e bağırdım, aslında kızdığım şey o değildi. Kendime kızgınım.
Yatmadan önce ikisi de koltukta uyuyakaldı. Biraz tükendim ama şu an mutfak sessiz,
çay sıcak. Yarın servise ben bindireyim, toplantıyı on buçuğa aldım. Bu iyi geldi.